W toku postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ administracji publicznej (samorządowej lub państwowej) wydaje się, że jesteśmy postawieni wobec całej machiny urzędu. Ale postępowanie administracyjne też wymaga aktywnego udziału w sprawie, składania wniosków dowodowych, pilnowania terminów. Także na etapie odwołania od decyzji I instancji do organu II instancji (bądź czasami wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy) trzeba zmagać się z twierdzeniami i uzasadnieniami na poziomie obywatel – urząd. Sytuacja zmienia się po wyczerpaniu trybu administracyjnego i przejściu w drodze skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na etap, w którym przed tym sądem organ staje po drugiej stronie sali sądowej jako nasz przeciwnik procesowy. Dlatego przy formułowaniu skargi do sądu administracyjnego – czy to do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, czy do Naczelnego Sądu Administracyjnego) trzeba pamiętać, że sąd nie rozpozna sprawy za organ (tzn. nie zmieni zaskarżonej decyzji) tak jak to ma miejsce w sądach powszechnych. To ograniczenie determinuje więc sposób formułowania skargi, której trudność polega na pokazaniu uchybień po stronie organu (w zakresie procedury oraz prawa materialnego), a sąd skontroluje wtedy zaskarżoną decyzję pod kątem jej zgodności z prawem.

  • Skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego
  • Skargi kasacyjne do NSA
  • Wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy
  • Odwołania i zażalenia